Van hoop naar wanhoop

Al maanden leven we in onduidelijkheid. Wat gaat het virus doen onder de bevolking en welke maatregelen zijn nodig om binnen hanteerbare marges te blijven. Het niet weten is voor mij een drama en daarom verdiep ik me in objectieve informatie waarmee ik kan voorspellen wat de gevolgen zijn van de cijfers die iedere dag bekend worden gemaakt. Mijn voorspellingen hebben er niet vaak naast gezeten tot afgelopen week, nouja eigenlijk vandaag. Ja het aantal besmettingen is hoog en ja de mensen in de zorg werken zich het licht uit de ogen maar we zien toch een soort van stabilisering? Wat mij de hoop gaf dat het kleine beetje bewegingsruimte wat er nog is in ieder geval blijft bestaan. Maar vandaag in het Catshuis blijken ze er toch anders over te denken. De mensen die bepalen hoe ons dagelijks leven eruit ziet tijdens deze pandemie gaan de maatregelen verder aanscherpen. Waarschijnlijk ben ik na├»ef maar deze zag ik niet aankomen….Toen ik het las werd ik boos. Boos op het virus, het beleid wat ik op diverse onderdelen niet snap en mensen die niet hun best doen om zich aan de maatregelen houden. Een verdere beperking vraagt om nog meer flexibiliteit waar ik ontzettend tegenop zie. Weer alternatieven verzinnen voor de dingen waar ik in geloof.ASSers worden vaak denkers genoemd dus jullie kunnen vast raden wat ik vannacht ga doen…Mijn brein weer aan het werk zetten om manieren te verzinnen die mijn doelen toch mogelijk maken. Het is niet anders… Pas goed op jezelf.